Ey Aşk, Nesin Sen?
Ey, aşk!
Ne büyük bir
Kelimesin sen!
Bildiğim tüm
Kelimelerden öte;
Ne gizler, ne sırlar var
Ah senin o üç harfinde...
Ya, ey aşk?
Nesin sen?
Hangi yürek çarpıntısı,
Hangi gönül yarası;
Hangi dinmeyen sızı,
Hangi yorgun gözyaşı,
Anlatsın, söyle seni?
Bakışlarında delirmeden,
Eriyip, meczup olmadan,
Dünyayı yok saymadan,
Gözlerinde sarhoş olmadan;
Seninle, sende yok olmadan,
Var mı aşksız sen?
Seni asla ve asla,
Unutmayacağım,
Diyen süs balıkları,
Ömrüm sensin diyen
Ne rengarenk kelebekler
Gördü bu gözler.
Dağlara yazılan aşklar,
Ağaçlara kazınan kalpler,
Pencerede kuruyan güller,
Közde sönen korlar,
Meltemde titreyen alazlara
Şahit oldu bu gözler...
Ama nesin ey aşk sen?
Aşk!
Unutamamak,
Aşk,
Yanıp da kavrulmak,
Aşk,
Küllerinde
Savrulmak...
Meğerse aşk,
Bir bardak çay getiren
Minicik ellerde,
Alna kondurulan busede.
Gülümseyen ince dudaklarda
Işıldayan gözlerde
Gömülüp gizlenmiş meğer...
Ey aşk,
Beni benden alıp,
Bana vermeyen
Seni bana yar,
Beni sana meftun
Eden ey aşk,
Hoş geldin bu kalbe!
Kal bende
Kal benimle ...
Nevfel Baytar
23 Şubat 2024
Ankara
